Лазарова сабота: Празник на надежта и најава за Воскресението

Лазарова сабота (Лазарица. Лазаре) е еден од најзначајните празници во православниот календар, кој го означува почетокот на празничниот циклус пред Велигден. На овој ден се потсетуваме на едно од најголемите чуда на Исус Христос – воскреснувањето на неговиот пријател Лазар од Витанија.

Чудото на воскреснатиот Лазар

Според светото предание, Лазар починал во саботата, а Исус пристигнал во Витанија четири дена по неговата смрт. Скршени од болка, сестрите на Лазар, Марта и Марија, го пречекале со зборовите: „Господи, ако беше Ти овде, немаше да умре брат ми.“

Пред очите на многубројниот народ, Исус пришол до гробот и повикал: „Лазаре, излези надвор!“. Лазар веднаш излегол, сè уште завиткан во погребни платна. Ова чудесно манифестирање на Божјата сила ги натерало многумина да поверуваат дека Исус навистина е Синот Божји.

Свеченото влегување во Ерусалим

По веста за чудото, угледот на Исус нагло пораснал. Шест дена подоцна, тој се упатил кон Ерусалим. Народот го пречекал со воодушевување, постилајќи облеки на патот и мавтајќи со палмови и врбови гранки и пеејќи во негова чест.

Традиции и народни обичаи: Лазарки и лазарски песни

Лазарова сабота е празник на радоста, особено за децата и младите. Кај нас, овој ден е препознатлив по обичајот Лазарки. Групи девојчиња, облечени во свечена или невестинска облека, одат од куќа во куќа пеејќи лазарски песни. Со овие песни тие посакуваат:

• Здравје и бериќет во семејството;
• Напредок и среќа во домот;
• Љубов и плодност.

Верско значење и имендени

Воскреснувањето на Лазар е предвесник на Христовото Воскресение и симбол на надежта дека смртта не е крај, туку премин во нов живот.

Денес именден празнуваат: Лазар, Лазарка, Лазо, како и оние со имиња на цвеќиња и билки: Цветан, Цвета, Цветанка, Калина, Лилјана и други.